Güven olmaz Istanbul havalarindan degildi bu sabahki.
Gayet kendinden, sogugundan, günessizliginden emin...
Simsiki kapali pencereler ve balkon kapilari ser verip sir vermiyor, kiminin rüyasina yorum, kiminin uykusuzluguna cözüm olacak hikayeler sokaga karisacak delik ariyordu. Yatak sicagindan yeni kopmus erkenci nefesleri ice isleyen buzhane rüzgari gibi beyaz bulutlara ceviriyordu soguk ve herkes kendi beyaz bulutuna baka baka, su gri Istanbul sabahinda ezberlenmis adimlariyla ilerliyordu yoluna.