Ömür yolunun yaridan biraz fazlasini geride birakirken
Aklari bir yildiz gibi tasirken saclarimda
Yillarin izleriyle bezenmis yüzü, cekici ve bicimli dudaklarindan dökülen hüzünlü ask hikayesini annemden defalarca dinledim. Ama dinlemek kolay, anlatmak zor olandi.

Konagi, bir kundak gibi saran vadiyi kalkip seyrettim önce. Heyecanim biraz diner, nerden baslayacagima karar veririm diye. Oysa konagin her zerresine islemisti annemin anilari

Nerden baslamaliyim
Aslinda bir baslayabilsem, gerisi gelecekti.
Nerden baslamaliyim, yorgun kalbine, kaderin ilmek ilmek ördügü ayrilik hikayesini anlatmaya, nerden baslamaliyim
Evet, artik baslamaliyim, lafa fazla uzanmadan, lafi fazla uzatmadan
En bastan baslamali belki de. Annemi istemeye geldikleri ve annemin cocuksu bir heyecanla dolup tastigi günlerden baslamali anlatmaya.
imdi yillarin rutubetli perdesini aralayip yolculuga cikmali annemle, zamanin naftalin kokulu treniyle