...Bu dünyada yaptigimiz seylerin her birisi nihai amaca ulasmak icin attigimiz adimlarken, amacimizin ismi de tahmin edebileceginiz gibi mutluluktur; en azindan cogumuz icin öyle. Bazilari da kendi mutluluklarini bir kenara birakip dünyanin var olmasinin bir gerekliligi olarak burada oldugumuzu iddia eder. Kastettikleri sey, kendimiz icin degil de dünya icin yasamamiz gerektigidir. Aslinda ikisi icinde yasamak kavramini aciklamak gerekirse söyle söyleyebiliriz. Ilk etapta kendimiz icin yasasak da dünyanin iyiligi hepimizin hayrina olacagi icin otomatikman onun ugruna da bir seyler yapmaktan alikoyamayiz kendimizi. Böyle bakildiginda, bir ara kendimize mutlulugu bulup bulmadigimizi ve eger bulamadiysak da bunun nedenini sormaliyiz ki varolussal sorgularimizda ayristigimiz gibi belki de bu dünyada mutlulugu ararken de yanlis varsayimlar üzerine kafa kaplatiyoruzdur ne dersiniz...
