Sbütün bu düsünceler bir kantara konulup tartilabilseydi eger, en agiri Sefikin zihnindekiler olurdu. Kani cekilmis gibi duran ölgün elini, kara kapli kitabin üzerinden hala cekmemisti. Veyselin gördügü duman koyulasarak artmis, Sefikin tüm ruhunu ele gecirmisti. Kitabin sayfalari arasindan firlayip zihnini altüst eden o resmi düsünüyor, zayif ve kemikli yüzüne istemsizce yapisan bir tikle sölenin sona ermesini bekliyordu.
