Yazinin imkanlarini, dilin ve anlatmanin sinirlarini ilk romanindan itibaren sorun edinmis bir yazar Ayhan Gecgin. Okur ve elestirmenler tarafindan tartisilmaya devam eden romani Son Adim ve kahramani Alisan da bunun carpici bir örnegiydi. Soguk Ates bu tartismalari bir baglama kavusturmayi, yazarin ve kahramaninin sorunsalina baska acilardan yaklasmayi deneyen bir derleme.

Soguk Atesteki yazilar, Gecginin ve eserinin baslattigi düsünme sürecini elestirinin kavram ve yöntemleriyle sürdürüyor. Karakterlerin, anlatim teknikleri ve olay örgüsünün yerini kavramlar, aciklama yöntemleri ve analitik yaklasim aliyor ama temel meseleden hic uzaklasilmiyor Yasanti nasil ve ne ölcüde bir edebi esere aktarilabilir, yazar anlatmak istedigine ne kadar yaklasabilir, dil yasantiyi dolaysizca aktarabilme gücüne sahip midir Gecginle yapilan söylesi de hem bu sorunun hem de onu aciklama cabasinin derinlestirilmesini sagliyor.

Edebiyatin sadece sagaltici bir islevle sinirlanamayacagini, yasantinin kavranmasi ve aktarilmasinda onun da türlü badire ve yaralardan nasibini alacagini gösteren bu ufuk acici derlemeyi tüm edebiyatseverlerin dikkatine sunuyoruz.