Osmanlidan Cumhuriyete Dilenciler S Su Insan Denilen Et ve Kemik Hurdalari
Insanligin tarihi kadar eski bir gecmise sahip olan dilenciler her dönemde farkli duygularin nesnesi oldular.
Bazen merhametli, hayirsever olmanin vesilesi, bazen Dogulu kimligin aynasi olarak görüldüler. Her farkli
ifade, dönemin sosyokültürel ve ideolojik tasiyicisi oldu. Adalet dairesi ideolojisi etrafinda örgütlenen
Osmanlilardan kapitalizmle serbetlenmis modern yurttasa, dilencilerin durumu dönemin muharrileri, yazarlari,
bürokratlari tarafindan hep konusuldu ama bu konu üzerine cok az calisma yapildi.
Modern sehirlerin yükselisiyle birlikte nezih mekanlar yaratma arzusu, Batili imgeye uymayan herkesi ve her
seyi sehirlerden disladi. Darülaceze bir anahtar gibi her sorunda dile getirilirken Darülacezenin durumuna
cogunluk sessiz kaldi. Yardim edilmesi gereken insanlar, toplatilip kapatilmasi gereken insanlara dönüstü ve
hicbir dönemde özne olarak görülmediler.
Bu kitap, dilenciligin nedenlerini degil, sonuclarini ortadan kaldirma konusunda muktedirlerin isbirligi
üzerinden Osmanli Imparatorlugundan erken Cumhuriyete uzanan muazzam bir sosyal tarih sunuyor.