Cocuklugumdan itibaren hayattan hic korkmadim. Cünkü daima iyiyi ve dogruyu yapmaya calistim. Cocukluktan ergenlik cagina kadar Kayseride yasadim. Okumak, ögrenmek, yükselmek istiyordum. Marangoz bir baba ile ev hanimi bir annenin evladiyim. Onlarin da tesvikiyle üniversite ögrenimi görmek icin, aile yuvasindan ayrilip gurbete ciktim. Istanbul, ufkumu acti. Hayatin farkli renklerini orada tanimaya basladim. Süphesiz, önümde engebeler de vardi. Hic geri dönmeyi düsünmedim. Onunla da yetinmedim. Yüksekögrenimin bir üst basamagina, Bati dünyasinda cikmak icin adim attim. Basardim. ABDde uzun bir ögrenim dönemi yasadim. Modern cagin bilgi birikimiyle ülkeme döndüm. Kuzenim Yilmaz Öztaskinla el ele, omuz omuza yola ciktik. O yolculugun adini YATAS koyduk. YATASi yasatmaliydik. Yasattik. Hatta, sinirlarin ötesine tasidik. Simdi, 85 yillik hikayemi toplumla paylasmak icin kitap sayfalarini saygideger okurlarima aciyorum.
