ASIYAN 1 - VIRANE
Insan bir ölüme bir de sevdaya böylesine yenik düsüyormus. Bir ates ancak baska bir atesle bütünlesince büyüyormus. Bir tan vaktinde gece ile gün birbirinden ayrilirken sardi yangini. Safak söktü, gün aydi, yabancisi oldugum barut kokusu ruhuma bulasti. Sen benim evimsin Gülfem, dedi bir yemin gibi. Su tenin, her karisini ezbere bildigim, baskasinin el sürmesine dahi izin vermeyecegim vatanim. Benim tüm savaslarim sana, senin ugruna. Sen buraya girdiginden beri... dedi elimi kalbinin üzerine koyarak. Avuclarimin altinda güclü sekilde atan kalbini oldukca net hissettim. Baskasina böyle attiysa namerdim dedi erkeksi gür sesiyle. Bu can ki bu canana böylesine teslimken, buralar hep senin... Sicacik elini buz gibi elimin üstüne biraz daha bastirdi. Sen benim.
ASIYAN 2 - DIVANE
Gögsümün hemen ortasinda bir yangin vardi, alevler sardi ve biz icinde kaldik. Yandim, yanarken yaktim. Onun o güne yükledigi anlamla benim yükledigim anlam birbirini katletti. Her seyin basladigi o yerde ikimizin kiyameti koptu. Simdi aramizda yanan atesin bir tarafinda ben, diger tarafinda o vardi. Alevler yükseldiginde avucumdaki yüzükleri attim o atese. Bu bizim kesin olarak bitisimizin en büyük göstergesiydi. Biz bitmistik. Ona ev olan kirik, yikik, dökük kalbim artik bir yangin yeriydi ve o yangin sönene kadar sessizce bekledik. Gecmisimiz, hayallerimiz yandi ama kül olan biz olduk. Keske, dedi ictenlikle. Keske bu kadar güclü bir kadin olmasaydin diyorum bazen. O konustukca duygularim birbirine karisti. Kimseye kaldiramayacagi dert yüklenmezmis, insanlar gücü kadar sinanirmis. Titrek, izdirap dolu bir soluk aldi. Senin derdin, senin sinavin ben olmak istemezdim.
ASIYAN 3 - YEGNE
Bir yanim kücük bir kiz cocuguyken bir yanim koca bir kadindi simdi. Icimde dinmek bilmeyen o firtinalar durulmustu. Kadindim ben. Icimde herkese yetecek kadar sevgi vardi. Onun tüm yaralarini sarabilecek gücteydim. Kücük bir gözyasina teslim olabilecek kadar da acizdim aslinda. Kirilgandim, binbir parcaya bölünebilirdim ama tekrar ayaga kalkabilirdim. Cocuktum ben üstelik. Hatalarimla büyüyüp, olgunlastim. Öncem yoktu, önceliklerim vardi. Basli basina bir dünyaydim ben artik. Asiyan; yuva, kus yuvasi, ev demekmis, dediginde sustum. O konussun, o anlatsin istedim. Konusurken öyle güzeldi ki. O kelimeyi ilk gördügümde sen geldin benim aklima. Her sey kadere bagli. Kuslar ucar ama hepsinin bir yuvasi vardir. Ama yerde, ama gökte, mutlaka vardir. O yuva asiyandir, dedi. Vücudum yandi, kalbim alev aldi. Senin icinde oldugun her yer bana ev olur, yuva olur, sicaklik olur, sevda olur. Benim hikayemin Asiyani sevgilim... Gözlerini kapadi, elimin üzerinde ic cekti ve gözlerime bakarak, Sensin, dedi.
