Gayemiz hayirli bir nesil yetistirmek.

Cocuklarimizin gercek sahibi degiliz. Onlarin bizlere Allah;in birer emaneti oldugunun bilincini tasiyarak, kendi öz degerlerimizle cocuklarimizi yetistirmeliyiz.

Bizlerin fani hayatta bir imtihanda oldugumuzu düsünürsek, cocuklarimiz da bu imtihanin bir parcasidir. Bu da bizlere cok büyük sorumluluk yüklemektedir. Cocuk sevgimizi ve imtihan sorumlulugumuzu dengede tutmak zorundayiz.

Degisen dünyaya ayak uydurabilmek icin geleneksel basarili egitim usullerini özümüzden kopmadan günümüze tasimali, her gün kendimizi yenilemeli ve bilgilerimizi güncellemeliyiz.

Hayirli bir evlat hem bu dünya icin hem de ahiret icin saadet vesilesidir. Emanettir cocuk cünkü cocugun maddi manevi egitiminden ve hayirli bir kul olmasindan anne babasi sorumludur.

Birer sehzade veya kücük prenses yetistirir gibi degil de fiziki acligini doyurup fikri acligi ölüme terk etmeden yetistirmeliyiz. Modern egitim icinde zayi olan bedenler, cocuklarimiz, gelecegi insa edecek nesillerdir.

Cocuklarimiza Allah sevgisini öyle yerlestirmeli ve benimsetmeliyiz ki büyüdükleri zaman Allahi sevdikleri icin Onun yolundan ayrilmasinlar. Bu sevgi onlardaki imani koruyacaktir.

Din, zaten gündelik hayat pratiklerimizi cerceveleyen görev ve bilinc hali degil midir