Bir ses, bir nefes arar Kasif. Ayri düstügü uzak ve mutlu ülkenin kokusunu tasiyan kutlu bir nefes... Israrla bekler. Bir agaca asar dilegini. Agaci, rüzgari, gögü ve topragi sahit tutarak aleme ilan eder bekleyisini. Ne arayisin ne de bekleyisin pesini birakir. Ardina düser buldugu her isaretin, her izin. Izlerin isaret ettigi yere düser. Düstügü yer bir düsün ta kendisidir.

Bir gün duyulur sesi o aziz nefesin. Uzaktan gül simasi görünür. Latif bir koku dolar Kasifin burnuna. Icinde dolasima girer o koku, gecerken degdigi yerleri yakar. Atomlarina dek kavrulur, kavrulur ve alev alip tutusur. Ne yana dönse odur artik, ne isitse o... Kabina sigmaz, kabinda duramaz. Yola cikar, onun izini sürmek icin. Kah gamlanir yolda, yoldan düser kah eglenir yolda, yola girer. Düse kalka iz sürerken karsilasir onunla, o cok bekledigi gül simayla... Orada dünya da düs de durur. Kelam durur, sesler yok olur. Duydugu tek sey, emsalsiz bakislar karsisinda delice atan kalbinin sesi olur.

Bu kitap, tamamlanmak üzere kayip parcasini arayan ruhlarin hikayesidir.