Hastanedeki onuncu ayimizda doktorun agzindan cikan o sözler bizi cehennem azabina atmis, aklimizi da kör etmisti.Artik Duygunun hayata tutunabilmek icin dünyada cok az denenmis, basari orani son derecede düsük olan coklu organ nakli ameliyati olmasi gerekiyordu.Tam dört organ bir arada ve ayni anda nakledilecekti.
Peki nasil olacakti bu is... Organ bagisinin yetersizligi sebebiyle dünyada, özellikle de Türkiyede binlerce insan tek bir organi bekleme sürecinde hayatini kaybediyorken...Yirmi bir ayin sonunda bize uygun olan kadavra saglik bakanligi tarafindan sunuldugunda, esimin tüm vücudu iflas etmeye baslamis, korkunc bir erime süreci gecirerek dört yasindaki oglumuzun kilosuna, yirmi alti kiloya düsmüstü.
Bu ameliyat Türkiyede bir ilk olacakti. Ilki basarirsak esimin ameliyattan sag cikma ihtimali doktorun degisi ile milyonda birdi. Bu ameliyata girmez ise tahmini olarak yogun bakim ünitesinde 15 günlük ömrü kalmisti. Ve... Bu ameliyatin gerceklesmesi benim verecek oldugum o kritik karara bagliydi. Icinden cikilmaz bir carkin dislileri benligimi lime lime ederken dogru karari nasil verebilirdim ki Bunun bir dogrusu var miydi Hayat arkadasim avuclarimin arasindan öylece kayip gidiyordu.
Hic hatirlamak istemediginiz seyler, Hicbir zaman unutmadiklarinizdir... Belleklere yazmak zorunda hissettiklerinizdir...
