Icimde serin rüzgarlar mi esmeye baslamisti ne. Icimde özlü bir toprak kesfetmisti, evet apacikti bu. Ona sarildim, kokusunu duyuyordum kör olayim. Kavusmak icin ülkeler geciyordum besbelli kosarak, kan ter icinde fakat nasil da ucuyordum havada. Derken tuslara dokunmaya basladim, taktigim kagit üzerinde sözcükler akiyordu. Onu oksuyor, bir dizenin penceresini ariyordum. Ümit ediyordum.
Aksam yine aksam
Ötelerden ince bir hüzün gelip karsima oturuyor. Dokunmayi mi deniyor gövdeye Dokunuyor da. Yoo, geri cekilmiyorum,-hani nasil denir- onun icine dogru eritiyorum kendimi bile isteye, söyle saga dogru yatarak hafifce.
Yaratilmis hüzün Hep yanda tasinan. Gel dedin mi gelir, git dedin mi gitmez.
Tiyatro oyunlari, tiyatro uyarlamalari, incelemeleri ve öykü kitaplariyla tanidigimiz Ülkü Ayvaz, uzun bir aradan sonra yeni bir öykü kitabiyla, Yatalak Kralice ile okurlariyla bulusuyor.
Ayvaz, bu kez de okuru, basit görünendeki karmasayla karsi karsiya birakarak, iyiden iyiye bir üst dile yöneliyor; Kitaplari cesitli dillere cevrilen, yapitlari bircok ödüle deger görülen Ülkü Ayvaz, yüzeyde görüneni degil, derinde duyumsanani anlatiyor.
Sözcüklerin ardindaki anlami hissettirerek siradan bir olay gibi görünenin öteki yüzünü, insanin ic dünyasini, bunalimlarini, özlemlerini, beklentilerini, caresizligini, ic catismalarini usulca yerlestirmeyi basariyor öykünün cografyasina.
1983 yilinda, Islerin Yolunda Gitmesine Engel Olan Kim adli kitabiyla Akademi Kitabevi Öykü Basari Ödülünü alan Ülkü Ayvaz, yeni bir öykü yazarinin mustusunu vermisti edebiyat dünyasina. 1985te yayinlanan Gri Ogullar, 1991de yayinlanan Olaylar ve Kahramanlar kitaplariyla, gündelik hayatin icinde olan biteni, derinde yatani, sözcüklerin ardindaki gizi ustaca öykülerine yansitan Ayvaz, Yatalak Kralice ile bu alandaki basarisini bir kez daha kanitliyor.
